Windows Server

Microsoft Hyper-V: Windows Vista Üzerinden Hyper-V Yönetimi Bölüm-2 (Workgroup)

2008-07-19T13:51:54Z

İlk bölümde Hyper-V Server üzerindeki işlemleri tamamlamıştık. Bu bölümde ise Windows Vista üzerindeki ayarlar ile devam ediyoruz.

İlk olarak Windows Firewall üzerinde WMI için policy durumunu ayarlıyoruz. Hatırlarsanız Hyper-V server üzerinde de bu işlemi yapmıştık (İlk bölümde).

Vista üzerinde komut satırını açıyoruz ve aşağıdaki komutu veriyoruz.

netsh advfirewall firewall set rule group="Windows Management Instrumentation (WMI)" new enable=yes

Updated 8 Rule(s) mesajını almamız gerekli.

Kontrol edersek.

Control Panel> Administrative Tools> Windows Firewall with Advanced Security konsolunu açıyoruz.

InBound için 6 kuralın enable olduğunu görüyoruz

Outbound için 2 kuralın enable olduğunu görüyoruz.

İkinci olarak; Windows Firewall üzerinde Microsoft Management Console (mmc) uygulaması için exception tanımlamamız gerekli.

Bunu tanımı netsh komutuyla yapabileceğimiz gibi manuel olarak ta (GUI) yapabiliriz.

Netsh komutu ile:

Komut satırını açıyoruz ve aşağıdaki komutu veriyoruz.

Netsh firewall add allowedprogram program=%windir%\system32\mmc.exe name="Microsoft Management Console"

Aşağıdaki gibi bir çıktı almamız gerekli.

GUI ile:

Control Panel> Windows FireWall açıyoruz ve aşağıdaki yolu takip ediyoruz.

Her iki yöntem de aynı sonuca ulaşıyor.

Üçüncü olarak; sunucudan gelecek WMI trafiği ile ilgili yetki tanımlaması yapmamız gerekli.

Makalemizin ilk bölümünde, Vista client üzerindeki Serhat kullanıcısından Hyper-V sunucusuna doğru yapılacak WMI (DCOM) nesnelerine erişim istekleri için yetki tanımlaması yapmıştık.

Hyper-V sunucusundan bu isteklere dönen cevaplar ( workgroup ortamında) anonymous olarak dönmektedir. Bu doğrultuda client üzerinde şöyle bir ayar gerekiyor:

Start> Start Serach> dcomcnfg konsolunu açıyoruz.

MyComputer > Proterties’a geliyoruz.

COM Security tabında, Access Permissions bölümünde, Edit Limits butonuna tıklıyoruz.

Gelen pencerede ANONYMOUSE LOGON hesabını seçiyoruz ve Remote Access için Allow veriyoruz.

OK diyerek pencereleri kapatıyoruz.

Bu noktadan sonra client üzerinde yapacağımız işlemler de bitti.

Şimdi Hyper-V Manager konsolunu yeniden açıyoruz.

Ve gördüğünüz gibi artık Hyper-V sunucumuza bağlanabiliyoruz

Yaklaşık 1 saat tir up durumda olan sanal makinelerimizi yukarıda görebiliyorsunuz.

Hyper-V Manager ile her türlü yönetimsel işlemi gerçekleştirmek mümkün.

Son olarak insanın aklına şu gelebilir.

“Bu iş çok zahmetli, bu kadar uğraşmak yerine, makineleri domain ortamına alırım..”

Domain ortamında çalışmak elbette kullanışlı olur. Ama bazı durumlarda sunucularımızın workgroup olarak kalması gerekiyor ve her ortamda active directory olmayabiliyor.

Hedefimiz, her durumda çözüm üretebilmek olmalı.

Bir başka Hyper-V makalesinde görüşmek üzere.

Serhat AKINCI – IT Professional

Microsoft Hyper-V: Windows Vista Üzerinden Hyper-V Yönetimi Bölüm-1 (Workgroup)

2008-07-19T13:45:00Z

Hyper-V Rolü çalıştıran bir Windows Server 2008 sunucusunu uzaktan (Windows Vista SP1 üzerinden) yönetebiliriz.

Bunun için aşağıdaki güncelleştirmeyi yüklemek gerekiyor.

Link

İndiriyoruz ve Windows Vista Sp1 işletim sistemimiz üzerine kuruyoruz.

Kurulumdan sonra Search kutucuğuna Hyper-V Manager yazarak yönetim konsoluna ulaşıyoruz.

Açılan Hyper-V Manager konsolunda Connect to Server diyerek uzak sunucuya bağlanabiliriz.

Ama gördüğünüz gibi hata aldık ve sunucuya bağlanamıyoruz. Çünkü sunucu ve benim client işletim sistemim workgroup ortamında çalışıyor. (Domain ortamında böyle bir sorun yok, hesabımız yetkili ise hata almadan devam edebiliriz)

Makalemizin amacı Workgroup ortamında çalışan Hyper-V sunucumuzu, yine workgroup ortamında çalışan Windows Vista sp1 üzerinden yönetmek.

Basit bir problem gibi görünüyor ama değil J. Bu sorunu çözmek için sunucu üzerinde, client oturumumuz ile aynı credentials bilgisine sahip bir hesap yaratmak yeterli olmuyor.

Sunucu ve Client üzerinde yapılması gereken bir dizi işlem var.

Sunucu üzerinde yapılacak işlemler ile başlıyoruz. (Sunucu için uygulanması gereken 5 adım var)

Client işletim sistemim Windows Vista Ultimate SP1 x86, Hyper-V sunucum Windows Server 2008 Enterprise x64 (Full Kurulum)

1. Client işletim sistemimde kullandığım hesabımı, aynı password ve name ile server üzerinde yaratıyorum ve administrator yetkisi vermiyorum. Çünkü gerek yok, bu işi user ile halledeceğiz.

User: Serhat Password: 12345 kullanıyorum.

2. Hyper-V sunucu üzerinde, Windows Firewall üzerinde WMI (Windows Management Instrumentation) için izin vermemiz gerekiyor. Netsh komutu ile hızlıca yapabiliriz.

Komut satırını açıyoruz ve aşağıdaki komutu veriyoruz.

netsh advfirewall firewall set rule group="Windows Management Instrumentation (WMI)" new enable=yes

Aşağıdaki gibi OK bilgisini görmemiz gerekiyor.

Bu işlemden sonra, WMI iletişimi için gerekli bir takım kurallar enabled olur. Kontrol edelim.

Administrative Tools> Windows Firewall with Advanced Security konsolunu açıyoruz.

Outbound kısmında aşağıdaki 1 kural enable şekilde olmalı.

Inbound kısmında ise aşağıdaki 3 kural enable şekilde olmalı.

Doğruladıktan sonra 3ncü adıma geçiyoruz.

3. Uzaktan yönetim gerçekleştirecek kullanıcılar için DCOM üzerinde yetki tanlaması yapmamız gerekiyor.

Start> Start Search> dcomcnfg yazıyoruz ve Component Services konsolunu açıyoruz.

My Computer özelliklerine geliyoruz.

Com Security tabına geçiyoruz ve Launch and Activation Permissions bölümündeki Edit Limits butonuna tıklıyoruz.

Gelen pencerede, erişim izni vereceğimiz kullanıcıyı (1nci adımda tanımladığımız kullanıcı –Serhat-) ekliyoruz. Bu bir grup ta olabilir.

Eklediğimiz kullanıcıya Remote Activation izni veriyoruz.

4. WMI için uzaktan erişim izni verdiğimiz kullanıcıya, iki NameSpace için ayrıca yetki tanımlamak gerekiyor.

Computer Managemet’ı açıp WMI Control bölümüne geliyoruz ve Properties diyoruz.

Security tabına geliyoruz. Bu bölümde izin tanımlaması yapacağımız iki namespace var.

Root\CIMV2 ve ROOT\Virtualization

İlk olarak CIMV2 seçili iken Security butonuna tıklıyoruz ve ilk adımda yarattığımız kullanıcıyı (Serhat) ekliyoruz.

Serhat kullanıcısı seçili durumdayken Advenced butonuna tıklıyoruz. Advenced Security Settings penceresinde Serhat kullanıcısı seçiliyken Edit butonuna tıklıyoruz.

Bu pencerede 3 değişiklik yapmamız gerekiyor.

· Apply to bölümünde “This namespace and subnamespaces” in seçili olmasını sağlıyoruz.

· Remote Enable için allow veriyoruz.

· “Apply these permissions to objects and/or containers within this container only” kutucuğunun tıklı olmasını sağlıyoruz.

OK diyerek pencereleri kapatıyoruz.

Aynı işlemleri ikinci namespace için de yapıyoruz. Yani ROOT\Virtualization

Yine OK diyerek pencereleri kapatıyoruz.

5. Sunucu üzerinde son adım olarak, kullanıcımız için Autharization Manager konsolu üzerinde yetki tanımlaması yapıyoruz.

Start> Start Search> azman.msc ile konsolu açıyoruz.

Autharization Manager sağ tıklayıp Open Authorization Store diyoruz.

XML file seçiliyken aşağıdaki dizini gösteriyoruz.

\ProgramData\Microsoft\Windows\Hyper-V\InitialStore.xml

\ProgramData\ system partition da durur ve gizli bir dizindir. Bu dizine ulaşmak için, gizli dosyaları görünür yapabilirsiniz veya yukarıdaki pencerede

C:\ ProgramData\Microsoft\Windows\Hyper-V\InitialStore.xml

Şeklinde yazarak direk OK diyebiliriz (C: benim system sürücüsü)

Autharization Manager penceresinde, Role Assignments altında Administrator bölümüne geliyoruz ve sağ tıklayarak “From Windows and Active Directory…” diyoruz.

Serhat kullanıcısını ekliyorum.

Serhat kullanıcısını konsolda gördükten sonra server üzerinde yapacaklarımız bitmiş oluyor.

Değişikliklerin etkili olması için sunucuyu birkez restart yapmamız gerekiyor.

Bu noktadan sonra Client üzerinde de yapmamız gereken bir takım işlemler var. Bunları ikinci bölümde inceleyeceğiz

Serhat AKINCI – IT Professional

Microsoft Hyper-V: Hyper-V Manager ve Ayarlar

2008-07-19T13:28:02Z

Önceki bölümlerde Hyper-V teknolojisi ve yönetimi anlamında neler yapılabileceği, sanal makinelerin yaratılması ve işletim sistemlerinin kurulması gibi konulardan bahsetmiştik.

Bu bölümde ise;

· Hyper-V Manager

· Virtual Network

· Sanal disk Yönetimi

Başta olmak üzere diğer ayarlara bakacağız.

Hyper-V Manager konsolunu açıyoruz. İnceleyeceğimiz ayar gurubunu kırmızı çerçeve ile işaretledim.

New menüsü ile başlarsak;

Aslında bu menüyü daha önce kullanmıştık. Önceki bölümlerde, sanal makine yaratma işlemini bu bölümden yapmıştık. Görüntüsü aşağıdaki gibidir.

Bu menüyü kullanarak yeni bir Sanal Makine yaratabiliriz.

Yada sanal makineden bağımsız olarak yeni bir Sanal Disk yaratabilir ve bu diski herhangi bir sanal makineye bağlamak için saklayabiliriz.

Veya yeni bir sanal floppy disk görüntüleyebiliriz.

New menüsü altındaki Import Virtual Machine bölümünden, daha önceden export ettiğimiz sanal makinelerimizi, saniyeler içinde import edip çalışır duruma getirebiliriz.

Import Virtual Machine’e tıkladığımızda karşımıza aşağıdaki pencere gelir ve import edilecek sanal makinenin bulunduğu konumu göstermememiz gerekir.

Dizini gösterdikten sonra Import diyerek işlemi gerçekleştirebiliriz.

Sanal makinemiz saniyeler içinde çalışmaya başlar.

Bu yöntemi, farklı sunuculardan export ettiğimiz sanal makineleri, farklı sunuculara taşımak için kullanabiliriz. Bu işlemin çok daha gelişmişi olan Quick Migration dan ise ilerleyen bölümlerde bahsedeceğiz.

Export (Dışarıya verme) işlemi için ise, sanal makine kapalı iken üzerinde sağ tıkladıktan sonra Export komutunu veririz.

Ve Export edilecek dizini gösteririz.

“Export only virtual machine configuration” kutucuğunu işaretleyerek, sadece sanal makine ayarlarını export edebiliriz.

Hyper-V Manager konsolundaki bir diğer ayar grubu ise Hyper-V Setings..

Aşağıda görüldüğü gibi iki ayar grubu bulunuyor. Server ve User .

Server altındaki “Virtual Hard Disks” ile, bundan sonra yaratılacak tüm sanal diskler için default yol belirleyebiliyoruz. Disk yaratma işlemi sırasında, diskin duracağı konumu değiştirmek mümkün. Bu ayar var sayılan olarak gelen konumu belirler.

“Virtual Machines” ise, sanal makinelerin sistem dosyalarının bulunacağı dizini belirlememiz için. Yine default olarak gelecek yolu belirliyoruz. Eğer istersek, sanal makine yaratırken bu yolu değiştirebiliyoruz.

Buradan anlayabileceğimiz gibi, sanal makine ve sanal diskler birbirinden ayrı yapılardır ve ayrı konumlarda bulunabilir.

Diğer ayar grubunda ise (User), sanal makinelerimiz için bir takım varsayılan durumlar ayarlanabiliyor.

“Keyboard” bölümünde, tuş kombinasyonlarının (ALT+TAB gibi) hangi durumda iken işler olacağına karar veriyoruz. Aşağıda gördüğünüz gibi 3 seçeneğimiz var.

1. Her zaman Fiziksel sistem üzerinde

2. Her zaman Sanal sistem üzerinde

3. Fiziksel sistem üzerinde. Ama Sanal sistem tam ekran modunda ise, sanal sistem üzerinde.

“Mouse Release key” bölümünde, Mouse işaretçimizi sanal makine ekranından kurtarmak için hangi tuş kombinasyonunu kullanacağımızı belirliyoruz. Eğer daha önceki bölümlerde kurulumunu yaptığımız “Integration Services” sanal OS üzerinde çalışıyorsa, Mouse işaretçimizin sanal makine ekranında hapsolması gibi bir durum yaşamayız.

“User Credentials” bölümünde, sanal makinelere bağlanırken kullanılacak hesap bilgisi için ayar tanımlayabiliyoruz.

Var sayılan olarak “Use default credentials automatically” seçili olarak gelir.

Bu şunu ifade eder: Sanal makineye bağlanırken, açık olan oturumun credentials bilgisini kullanan.

Eğer “Use default credentials automatically” seçeneğini boş bırakırsak, sanal makineye bağlanmak istediğimizde, aşağıdaki gibi credentials bilgisi istenir.

“Delete Saved Credentials” bölümü ise; üstteki resimde girmiş olduğumuz credentials bilgisini kayıt etmişsek (Remember My Credentials seçeneği ile), bu bilgiyi silmek için kullanabiliriz.

“Reset Check Boxes” bölümünde ise;

Wizard yada benzer pencerelerde karşımıza gelen veya bilgi amaçlı sayfalar yada benzer ekranlarda karşılaştığımız ve tekrar görünmemesi için onayladığımız sayfaları yeniden görebilmemizi sağlar.

Örneğin aşağıdaki ekranda “Do not show this page again” kutucuğunu işaretlersek, bu ekran tekrar görünmez. Ama Reset Check Boxes ayarı ile bu ve diğer pencereleri yeniden görünür yapabiliriz.

Reset Check Box ayarının etki edeceği bir diğer pencere örneği ise, sanal sistemleri turn off yaparken karşımıza çıkan aşağıdaki pencerelerdir.

Tekrar Actions bölümü ayarlarına dönersek;

Virtual Network Manager bölümünde,

Şu an çalışan sanal networklerimizi görebilir, yeni networkler tanımlayabilir, VLAN lar oluşturabiliriz.

Yukarıdaki pencerede Add diyerek yeni bir sanal network oluşturmak için 3 seçeneğimiz var. Bunlar:

External: Sanal makinelerimizin, fiziksel makinelere yani gerçek network’e erişebileceği network tipidir.

Internal: Sanal makinelerimiz sadece host işletim sistemi ile iletişim kurabilir, fiziksel network’e erişemezler.

Private: Sanal makinelerimiz sadece kendi aralarında konuşabilir. Host işletim sistemi veya fiziksel network ile iletişim kuramazlar. Genelde test ağları için kullanılır.

Bu pencerede External tipinde bir virtual network yaratarak devam edelim. External seçili iken Add diyoruz.

Gelen pencerede network için bir isim veriyoruz ve gördüğünüz gibi network tipini değiştirme şansımız da var.

Hangi fiziksel kartı kullanacağımızı seçiyoruz (Broadcom). Çünkü External seçeneği, fiziksel network’e erişile bilen network tipidir ve fiziksel bir karta ihtiyacı vardır.

Ayrıca en altta görüldüğü gibi, Virtual network üzerinde VLAN tanımlaması yaparak birden fazla network’e bölebiliriz. Bu konuyu ileride ele alıyor olacağız.

Bir diğer Actions bölümü ayarı ise Edit Disk seçeneği.

Var olan, yani önceden yaratılmış diskler üzerinde birtakım işlemler yapabiliriz. Düzenleme işlemi yapılırken, diskler sanal makine tarafından kullanılmamalı.

Edit Disk seçeneğine tıklıyoruz ve aşağıdaki ekranda Next ile ilerliyoruz.

İşlem yapılacak diskin bulunduğu konumu gösteriyoruz.

Seçtiğimiz VHD uzantılı sanal disk üzerinde yapabileceğimiz işlemler aşağıda listeleniyor.

İlk seçenek ile Compact işlemi gerçekleştirebiliriz.

İkinci seçenek ile, sanal disklerimizi fixed yada dynamic olarak convert edebiliriz.

Üçüncü seçenek ile Expand işlemi gerçekleştirebiliriz.

Ben üçüncü seçenek ile devam ediyorum.

30GB olan eski boyutu 100GB olacak şekilde ayarlıyorum ve devam ediyorum.

Yapılacak işlemin raporunu gördükten sonra Finish ile uyguluyorum.

İşlem sonunda eski diskim, veri kaybı yaşanmadan 100GB boyutuna genişliyor.

Bu şekilde system partition olan bölümleri de (genelde C: bölümü), saniyeler içinde ve kolayca genişletebiliriz.

Bir diğer seçenek olan Inspect Disk ise, sanal disklerimiz hakkında bilgi almak için kullanılıyor.

Inspect Disk seçeneğine tıklıyoruz ve hakkında bilgi almak istediğimiz sanal diskin bulunduğu konumu gösteriyoruz.

Gelen pencerede görebileceğimiz bilgiler:

· Disk tipi

· Konumu

· VHD dosya ismi

· Şu anki boyutu

· Maximum ulaşabileceği boyutu

Aşağıdaki Stop Service , Remove Server ve Refresh ayarları ise,

Stop Service : Virtual Machine Management servisini durdurur. Bu durumda sanal makinelerimiz çalışmaya devam eder ancak Hyper-V Manager konsolu ile herhangi bir yönetimsel işlem gerçekleştiremeyiz.

Refresh: Ekrandaki sanal makine ve Snapshot bilgilerini yeniler.

Remove Server: Seçili olan Hyper-V sunucuyu, Hyper-V Manager konsolundan kaldır. Kaldırılan sunucu çalışmaya devam eder. Sadece konsolda görünmez. Daha sonra tekrar eklenebilir.

Actions bölümündeki ayarlar bu kadar.

Diğer bölümde görüşmek üzere.

Serhat AKINCI – IT Professional

Microsoft Hyper-V: Giriş, Özellikler ve Kurulum

2008-06-29T20:50:00Z

Windows Server 2008’in release olması ile birlikte IT sektöründe yepyeni bir sayfa açıldı diyebiliriz. Microsoft’un merakla beklenen ikinci bombası ise hiş şüphesiz with hyper-v ürünler.

Hyper-v teknolojisi artık RTM durumda ve kullanıma hazır. İlerleyen günlerde Hyper-V için bir lansman yapılması da planlanıyor.

Diğer Windows server hizmetleri ile birlikte sunucu sanallaştırma çözümü olarak sunulacak olan hyper-v içeren Windows Server 2008 işletim sistemleri, sunduğu özellikler yanında fiyat avantajıyla da gerçekten dikkate değer durumda.

Hyper-v için ücretsiz gelen bir özellik demek hiçte yanlış olmaz çünkü hyper-v içeren Windows Server 2008 sürümleri ile hyper-v içermeyen yani Windows Server 2008 without hyper-v sürümleri arasında 21$ gibi komik bir fark olacağı bilgisi var.

Hyper-v teknolojisi ile; aynı fiziksel sunucu üzerinde birden fazla işletim sistemi çalıştırabilir, fiziksel kaynaklar (cpu, ram, storage vs..) sanal sistemler arasında paylaştırabilir, yük dengelemesi ve disaster recovery senaryoları tasarlanabilir, tamamen esnek ve daha dinamik IT alt yapıları oluşturabiliriz.

Bu temel özelliklerin en önemli getirisi olarak aşağıdaki maddeleri sayabiliriz.

· Donanım maliyetlerinde düşüş

· Lisans maliyetlerinde düşüş

· Elektik maliyetlerinde düşüş

· Operasyon maliyetlerinde düşüş

· Toplam sahip olma maliyetlerinde düşüş

· Sunucu yönetimi ve IT personel maliyetlerinde düşüş

· Kablolama ve sunucu ekipmanı maliyetlerinde düşüş

Tabi bunlar sayabildiğimiz ve gündemde olan maddeler. Bunların dışında, mevcut IT yapınızı sanallaştırma teknolojisi üzerinde değerlendirdiğiniz zaman, daha birçok fayda ortaya çıkması muhtemeldir.

Sanallaştırma ve faydalarıyla ilgili olarak değindiğimiz yüzeysel özelliklerden sonra, Microsoft’un sanallaştırma çözümü Hyper-v nin en önemli özelliklerinden bahsederek devam edelim. Acaba yeni teknoloji neler içeriyor ?

Yeni ve gelişmiş mimari: Yeni 64-bit micro-kernelized hypervisor mimarisi Hyper-V’nin geniş bir aygıt destek yöntemi yelpazesi, gelişmiş performans ve rakiplerine göre daha güvenli bir platform sunmasını sağlıyor.

Yaygın İşletim Sistemi desteği: 32-bit ve 64-bit Windows ve Linux gibi farklı sunucu platformlarında farklı işletim sistemlerinin eş zamanlı çalışabilmesi için destek sağlıyor. Desteklenen işletim sistemi yelpazesinin giderek genişletileceği tahmin ediliyor.

SMP desteği: Tek bir sanal sistemde 4 fiziksel işlemciye kadar (SMP) destek sağlar. (16 Adet Core, 8 Adet Core2Duo, 4 Adet QuadCore)

Bellek desteği: Sanal aygıt başına 64Gb ram destekler

Gelişmiş depolama erişimi: Doğrudan disk erişimi ve/veya SAN destekler.

Ağ yükü dengelemesi: Hyper-v çalıştıran sunucular üzerindeki sanal sistemler arasında yükü dengelemek üzere, sanal sistemlerin Windows Ağ Yükleme Dengeleme (NLB) Servisi ile birlikte çalışması için kolaylıkla yapılandırılabilmesini sağlar ki wizard yardımı ile birkaç tıklama hareketi kadar basittir.

Donanım paylaşma mimarisi: Yeni sanal hizmet sağlayıcısı/ sanal hizmet kullanıcısı (VSP/VSC) mimarisi ile disk, ağ oluşturma, video vb. gibi temel kaynaklara daha kolay erişilmesini sağlarken bu kaynakların daha etkili kullanılmasını mümkün kılar.

Hızlı geçiş (Quick Migration): Hyper-V, Windows Server ve System Center yönetim araçlarının yüksek erişilebilirlikteki yeteneklerini kullanarak, kullandığınız sanal aygıtın fiziksel bir ana bilgisayar sisteminden bir diğerine en az aksaklık süresi ile geçişini yapmanızı sağlar.

Sanal sistem kopyası (VM Snapshot): Sanal sistemleri önceki hale geri dönebilmeniz ve genel yedekleme/geri yükleme çözümünü geliştirebilmeniz için çok kullanışlı bir özelliktir. Örneğin çalışan sistemler için geri yükleme noktaları oluşturabilir, üzerinde testler yapıp güncelleme paketleri/yazılımlar deneyebilir, sorun olması halinde sistemi önceki zamana geri yükleyebilirsiniz.

Geliştirilebilir: Standart tabanlı Windows Management Instrumentation (WMI) arabirimleri ve Hyper-V içerisindeki API’ler, bağımsız yazılım sağlayıcıları ve geliştiricilerinin hızla özel araçlar, hizmetler ve sanallaştırma platformu için desteklemeler oluşturmalarına olanak tanır. Yani yakın zamanda Hyper-v için geliştirilmiş birçok üçüncü parti yazılım görebileceğiz.

Hyper-V, Windows Server 2008 içerisinde bir role olarak geliyor ve Server Manager ara yüzü ile aktif edilebiliyor.

Bir diğer güzel özellik ise, Hyper-v role’ünün Windows Server Core üzerinde de çalışabiliyor olması. Yani tamamen bu işe adanmış bir sunucu oluşturabiliyoruz.

Hyper-v role’ü, x64 yani 64bit donanım istemektedir. Bu nedenle Windows Server 2008 işletim sistemimiz ve işlemcimiz x64 mimaride olmalıdır.

Hyper-V kullanılabilecek işletim sistemleri aşağıda yer alıyor.

· Windows Server 2008 Standart Edition (x64)

· Windows Server 2008 Enterprise Edition (x64)

· Windows Server 2008 Datacenter Edition (x64)

Hyper-v içermeyen sürümler ise;

· Windows Server 2008 Standart Edition without hyper-v

· Windows Server 2008 Enterprise Edition without hyper-v

· Windows Server 2008 Datacenter Edition without hyper-v

Olarak isimlendiriliyor.

Dikkat çekmek istediğim bir başka nokta ise, Hyper-V lisans durumu. Hyper-V üzerinde çalıştıracağımız işletim sistemleriyle, lisans konusunda büyük kazançlar elde edebiliriz.

Maddeler halinde açıklarsak;

Windows Server 2008 Standart Edition (x64) üzerinde hyper-v çalıştırdığımız zaman, bir adet fiziksel bir adet sanal olmak üzere toplam iki adet Windows Server 2008 (veya downgrade olarak uygun versiyon) işletim sistemini yasal olarak çalıştırabiliriz.

Windows Server 2008 Enterprise Edition (x64) üzerinde hyper-v çalıştırdığımız zaman, bir adet fiziksel dört adet sanal olmak üzere toplam beş adet Windows Server 2008 (veya downgrade olarak uygun versiyon) işletim sistemini yasal olarak çalıştırabiliriz.

Windows Server 2008 Datacenter Edition (x64) üzerinde hyper-v çalıştırdığımız zaman, bir adet fiziksel ve donanımınızın desteklediği ölçüde (herhangi bir sınırlama yok) yani sınırsız adet Windows Server 2008 (veya downgrade olarak uygun versiyon) işletim sistemini yasal olarak çalıştırabiliriz.

Hyper-V içeren Windows Serverlar için açıklanan rakamlar ise aşağıdaki gibidir.

Windows Server 2008 Standart Edition (x64) (5CALs) 999$

Windows Server 2008 Enterprise Edition (x64) (25 CALs) 3999$

Windows Server 2008 Datacenter Edition (x64) (No CALs) 2999$ (Per CPU)

Kurulum aşamasına geçiyoruz.

Hyper-v Kurulumu :

Donanım ihtiyaçlarına bakarsak:

X64 CPU (Hardware Virtualization Destekli) (AMD-V veya INTEL-VT)

Data Execution Prevention (DEP) (Virtualization destekleyen CPU larda genel olarak desteklenir)

Sanal Makinelerin İhtiyacına Göre RAM

Sanal Makinelerin İhtiyacına Göre Disk alanı

Sunucu Bios’u üzerinde yapılması gerekenler

· Enable Hardware‐Assisted Virtualization (AMD‐V or Intel VT) (Processor Options altında olur)

· Execute Disable: (Bazı Sunucularda/Eğer varsa)

§ AMD: Enable No Execute (NX)

§ INTEL: Execute Disable (XD)

İşletim sistemi olarak Windows Server 2008 Enterprise Edition 64bit sürümü kullanıyorum. (Full Kurulum)

İşletim sistemi kurulumundan bahsetmiyorum. Sistemin yeni kurulmuş ve security update lerin yapılmış olduğunu var sayarak devam ediyorum.

Daha öncede bahsettiğim gibi Hyper-v sonradan eklenebilen bir role olarak geliyor. Windows Server 2008 Release olmadan önce, Hyper-v role’ünü kullanabilmek için iki adet update package yüklememiz gerekiyordu. Ancak release olan Windows server 2008 de böyle bir gereklilik yok. Eğer elinizde Release Windows Server 2008 sürümü yoksa aşağıdaki linki kullanarak download edebilir, 240 gün süre ile yasal olarak test edebilirsiniz.

http://www.microsoft.com/windowsserver2008/en/us/trial-software.aspx

Şu an piyasada bulunan RTM Windows Server 2008 üzerinde, Hyper-V nin RTM sürümü bulunmuyor. Yayınlanan update package ler ile Hyper-V RC0 veya Hyper-V RC1 şeklinde kullanabiliyorduk.

Hyper-V RC0 ve RC1 sürümlerini RTM’e yükseltmek için, 26.06.2008 tarihinde download’a verilen aşağıdaki package’ı indirip kurmamız gerek.

Hyper-V RTM:

http://www.microsoft.com/downloads/details.aspx?FamilyId=F3AB3D4B-63C8-4424-A738-BADED34D24ED&displaylang=en

RC0 ve RC1 üzerine kurulum için yapılması gerekenler:

1. Her upgrade işleminde olduğu gibi mutlaka yadek alın (Sanal OS’ler, Ayarları vs..)
2. Yukarıdaki linkten Windows6.0-KB950050-x64.msu pakedini indirin ve çalıştırın.
3. Restart işleminden sonra Hyper-V RTM ile çalışmaya başlayabilirsiniz.

Sistem açıldığında Hyper-v role’ünü ekleyerek devam ediyoruz. Bunun için:

Start> Server Manager konsolunu açıyoruz ve Roles altında Add Roles diyoruz.

Gelen ekranı Next ile geçiyoruz.

Roles penceresinde Hyper-V seçerek ilerliyoruz.

Introduction penceresinde Hyper-V ile ilgili bilgiler var, isterseniz göz atabilirsiniz. Next ile ilerliyoruz.

Sanal makinelerin kendi aralarında ve diğer fiziksel cihazlarla iletişim kurabilmeleri için, sanal bir network oluşturulur. Virtual Networks ekranında, bu sanal network’ün hangi fiziksel Ethernet kartı/kartları üzerinde oluşturulacağını belirliyoruz.

Ayarlarımızı check edip Install ile kurulumu başlatıyoruz.

Kurulum aşağıdaki gibi ilerliyor.

Kurulum bitiyor.

Kurulumun tamamlanabilmesi için, sunucumuzu Restart yapıyoruz.

Sunucu açıldıktan sonra kurulum tamamlanıyor ve Succeeded mesajını görüyoruz.

Aşağıdaki şekilde Hyper-V Manager konsolunu açıyoruz.

Gelen lisans anlaşmasını kabul ediyoruz.

ve karşınızda Hyper-V.

Services altında 3 adet servisin çalışıyor olması gerekiyor. Kontrol edebilirsiniz.

· Hyper-V Image Management Service

· Hyper-V Networking Management Service

· Hyper-V Virtual Machine Managemen

Ayrıca, kurulumda oluşabilecek sorunlar ve Hyper-V ile ilgili loglar için,

Event Viewer> Custom Views> Server Roles> Microsoft Hyper-V altına bakabilirsiniz.

Diğer bölümde görüşmek üzere.

Serhat AKINCI – IT Professional